رویش نیوز-سرویس سیاسی: مدتی است که صحبت‌هایی درباره سفر ماکرون رئیس‌جمهور جوان فرانسه به ایران مطرح‌شده و این سفر قریب‌الوقوع است. همان‌قدر که سفر رئیس‌جمهور فرانسه به ایران پس از چندین دهه می‌تواند سوژه خوبی برای مسئولین وزارت امور خارجه باشد به‌ویژه این‌که سیاست خارجی دولت یازدهم و دوازدهم تا حد زیادی مشتاق تمرکز بر اروپا بوده و هست، اما صحبت‌های اخیر ماکرون هم می‌تواند برای محافل سیاسی، بین‌المللی و امنیتی قابل‌توجه باشد. در این زمینه مدتی است که ماکرون صحبت‌هایی علیه برنامه موشکی ایران و آنچه وی اقدامات تنش‌زا و نگران‌کننده ایران نامیده داشته و به‌صورت خاصی متمرکز بر برنامه موشکی ایران شده است.

این‌که سابقه فرانسه طی دهه‌های اخیر نسبت به جمهوری اسلامی ایران چه بوده، چه فعالیت‌هایی در جنگ تحمیلی علیه ایران صورت داده، تأثیر وابستگان سفارت فرانسه در فتنه 88 چه بوده، چه بدعهدی‌های اقتصادی نسبت به دولت و ملت ایران روا داشته و اینکه دولت فرانسه در مذاکرات منتهی به برجام تندترین مواضع را علیه ایران داشته و در نقش پلیس بد مذاکرات به ایفای نقش پرداخته، هر یک به‌تنهایی می‌تواند سوژه‌ای برای عدم خوش‌بینی به سیاست فرانسوی‌ها نسبت به موضوعات ناظر به منافع ملی ایران باشد؛ اما مواضع و تمرکز اخیر ماکرون درباره برنامه موشکی ایران موضوعی نیست که بتوان به‌سادگی از کنار آن گذشت. به‌ویژه این‌که سخنان وی با سفر نزدیک وی به ایران گره‌خورده تا جایی که وی یکی از اهداف سفر خود به ایران را گفتگوهایی «الزام‌آور» درباره برنامه موشک‌های بالستیک ایران عنوان کرده است.

این موضوع پیام‌ها و تحلیل‌های بسیاری را با خود به همراه داشته و می‌تواند راهبردهای پیش‌بینی‌شده توسط دلسوزان انقلاب پیرامون انتقال پروسه طی شده هسته‌ای توسط غربی به موضوع موشکی را نشان دهد. به‌ویژه اینکه رئیس‌جمهور فرانسه طی روزهای اخیر رایزنی‌های گسترده‌ای را با دشمنان و طرف‌های درگیر با ایران از ایالات‌متحده گرفته تا کشورهای حاشیه خلیج‌فارس داشته و حتی اخباری مبنی بر توافق فرانسه با رژیم صهیونیستی در این زمینه منتشرشده است؛ همه این‌ها نشان‌دهنده این است که جریانی عظیم و جدید در راه است تا فشارهایی مضاعف بر نظام جمهوری اسلامی وارد شود.

طبعاً تدارک دیدن چنین پرونده عریض و طویلی علیه ملت و نیروهای مسلح ایران به پیش‌قراولی فرانسه، پاسخ دیپلماتیک و عملی مقتضی در سطح متناسب با خود را می‌طلبد؛ اما آنچه عجیب و قابل‌تأمل می‌نماید حضور کمرنگ وزیر امور خارجه به‌عنوان سکان‌دار دستگاه دیپلماسی کشورمان در این عرصه است. بااینکه هر روز مواضع و اخبار جدیدی در این زمینه از سوی فرانسوی‌ها مطرح می‌شود اما محمدجواد ظریف و معاونین وی که به هنگام مذاکرات منتهی به برجام به‌صورت پیوسته ارتباط خود با رسانه‌ها را حفظ می‌کردند، این روزها متناسب با ادعاها و مواضع فرانسوی‌ها، عکس‌العملی از خود نشان نمی‌دهند. این کمرنگ بودن مواضع مسئولین مربوطه در کشورمان به حدی در چشم آمده که جای خالی مواضع مقتدرانه مسئولین تراز اول وزارت امور خارجه در این عرصه را، علی‌اکبر ولایتی در روزهای اخیر پرکرده و سخنان وی در رسانه‌ها بازتاب داده می‌شود. این موضوع، هم با توجه به اهمیت موضوعی آن و همچنین سطح بیان دیپلماتیک آن می‌طلبد که نفر اول دستگاه سیاست خارجی کشور، پاسخ آن را داده و مواضع روشن‌تر و پیوسته‌تری را نسبت به آن اتخاذ نماید.

آنچه به نظر می‌رسد در این عرصه باید توجه بیشتری به آن داشت این است که درست است که دولت احترام بیش ‌از اندازه‌ای برای طرف‌های غربی قائل بوده و هست و در برخی مواقع تنها اروپا و آمریکای شمالی را جامعه جهانی دانسته است، اما در برابر موضوعات ناظر به امنیت ملی به نظر می‌رسد چنین احتیاط‌کاری‌هایی از سوی مسئولین مربوطه چندان موجه نمی‌نماید. قطعاً اگر این روند همراه با بازنگری نباشد، نباید انتظار پاسخ عملی دستگاه دیپلماسی کشورمان در قبال این موضوع و موضوعات دارای اهمیت دیگر را نیز داشت.

البته شاید هم برخی مسئولین در سکوت خود منتظر هستند تا برای چندمین بار، رهبر انقلاب در جمع مردم پاسخ برخی مواضع ضد ایرانی مسئولین غربی را بدهند تا شاید از این طریق روابط دیپلماتیک بین برخی دیپلمات‌های ایرانی و اروپایی غبارآلود نشود.

نظرات (1)

  1. بنده خدا 1396/08/30 15:25

    شمااگرفکرمیکنیدکه بین ظریف ومکرون تفاوتی هست اشتباه میکنید.هردودریک پازل وآنهم نابودی مقاومت بازی میکنند.

افزودن نظر

captcha